İslam ve Hayat’dan Süleyman Dilmen:
İbn Arabi, korkunç çelişkiler içine dalmaktadır. Rabbin, kulun bizzat kendisi ve imanın da küfür ile şirkin tıpkısı olduğunu söyler.
Senin gibi idraki dumura uğramış bir fesatçının dünya’ya geleceğini bilseydi söylermiydi garibim İbni Arabi bu sözleri.Sizler kendi idrakinize sığmayan şeylerin doğru olamayacağına iman etmiş,körleşmiş zavallılarsınız.
Bu konuyu ele almamın nedeni şüphesiz Kuran’ın akletmeye büyük önem vermesi ve şirkin ne kadar büyük ve affedilemez bir günah olduğunu vurgulamasıdır. Yüce Allah Yusuf suresinde ve daha birçok yerde insanların çoğunun ancak şirk koşarak iman ettiklerini söyler. O halde biz Müslümanlar imanımıza bulaşan şirki temizlemek durumundayız.
Bu zavallı adam şirkin, sadece zahiren görülen,duyulan şeylere tapınma olduğunu anladığı sonucunu çıkarıyorum.Kalbinde nefis putunu,zevk putunu,kadın sevgisi putunu,çocuk sevgisi putunu,hırs putunu,ego putunu,öfke putunu,gıybet putunu,hakaret putunu,tatil putunu,gaflet putunu vs.temizleyememiş birinin çıkıpta şirk hususunda ahkam kesmesi,birilerini mahkum etmesi ne kadar ahmakça ve seviyesizce bir davranıştır.
